Η ψυχή τού πολεμιστή-ΠΑΟΚΤΣΗ  
Τίποτε πιo δύσκολο σ' αυτόν τον κόσμο από το να υιοθετήσεις την ψυχή και τη στάση ενόs πολεμιστή.
Σε τίποτε δεν βοηθά η στεναχώρια, το παράπονο, το αίσθημα ότι αδικείσαι ή εχθρεύεσαι. Σε κανέναν δεν κάνει τίποτε, πόσο μάλλον σε έναν πολεμιστή.
  Δεν έχει σημασία πώs μεγαλώσαμε: τη δραστηριότητά μας χαρακτηρίζει ο τρόποs που διευθύνουμε τη θέλησή μας. Έναs άνθρωποs είναι το άθροισμα των θελήσεών του, που ορίζουν τον τρόπο ζωήs και θανάτου.
  Η θέληση είναι ένα αίσθημα,ένα ταλέντο,κάτι που μας γεμίζει ενθουσιασμό. Η θέληση είναι μια κατάκτηση - που απαιτεί διαρκή μάχη.
Από την πρώτη στιγμή οι άνθρωποι μας λένε για τον κόσμο ότι είναι ετούτο κι εκείνο, έτσι κι αλλιώs. Για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα θα δεχόμαστε ως φυσιολογικά όλα όσα μας λένε. Σύντομα όμωs θα τα παραμερίσουμε, για να ανακαλύψουμε τον δικό μας τρόπο αντίληψns της πραγματικότητας.
  Η ταπείνωση ενόs πολεμιστή δεν είναι ίδια με την ταπείνωση ενόs δουλικού ανθρώπου. Ο πολεμιστής δεν σκύβει ποτέ το κεφάλι ούτε επιτρέπει κανένα να υποκλίνεται μπροστά του.
Ο δουλικός άνθρωποs αντίθετα γονατίζει μπροστά σε οποιονδήποτε θεωρεί πιο ισχυρό και απαιτεί από τους υφισταμένουs του την ίδια συμπεριφορά απέναντι του.
Το κακό με τις λέξειs είναι ότι μας κάνουν να αισθανόμαστε περιφωτισμένοι, ότι καταλαβαίνουμε τα πάντα. Όταν όμωs κοιτάζουμε γύρω μας και αντιμετωπίζουμε τον κόσμο, διαπιστώνουμε ότι η πραγματικότητα διαφέρει τελείως απ' όσα συζητάμε ή ακούμε.
Γι αυτό ένας πολεμιστής φροντίζει να πράττει και δεν χάνει τον χρόνο του με άσκοπες κουβέντες.Μέσα από την πράξη ανακαλύπτει την έννοια της καθημερινότητας του,παίρνει δημιουργικές και πρωτότυπες αποφάσεις.
  Ο κοινός άνθρωπος νομίζει ότι το να παραδοθείς στις αμφιβολίες και στις ανησυχίες είναι δείγμα ευαισθησίας,πνευματικότητας.Μ' αυτόν τον τρόπο απομακρύνεται από την σωστή έννοια της ζωής,γιατί η περιορισμένη αντίληψη του τον μετατρέπει στον άγιο η στο τέρας που υποψιάζεται ότι είναι και πριν καν το πάρει είδηση βρίσκεται αιχμάλωτος στην ίδια του την παγίδα.Τέτοιοι άνθρωποι λατρεύουν να τους λένε τι θα έπρεπε να κανουν.Πιο πολύ τους αρέσει όμως να μην ακολουθούν τις καλές συμβουλές-μόνο και μόνο για να πικραίνουν την γενναιόδωρη ψυχή που κάποια στιγμή ασχολήθηκε μαζί τους.
  Μόνο ένας πολεμιστής μπορεί και αντέχει τον δρόμο της γνώσης.Ενας πολεμιστής ποτέ δεν παραπονιέται ούτε λυπάται για τιποτε,δεν ξεχωρίζει τις προκλήσεις σε καλές η κακές.
Οι προκλήσεις είναι απλώς προκλήσεις.
Ο κόσμος είναι ανεξερεύνητος και μυστηριώδης-όπως και εμείς.
Η τέχνη ενός πολεμιστή προσπαθεί να ισορροπήσει την τρομακτική προσπάθεια του να γίνεις άνθρωπος με το Θαύμα να είσαι άνθρωπος
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ:Carlos Castaneda